چشم همیشه بیدار خبر، روایت تصویر از دریچه دوربین خبرنگاران تصویری
چشم همیشه بیدار خبر، روایت تصویر از دریچه دوربین خبرنگاران تصویری
آن‌سوی لنز؛ قصه‌های ناگفته تصویربرداران خبر وقتی دوربین، راوی حقیقت می‌شود.

نویسنده منیره خسروبیگ ،به گزارش موج فارس:مخاطب وقتی یک خبر را از قاب تلویزیون دنبال می‌کند، شاید تنها چند دقیقه تصویر ببیند، اما پشت همان چند دقیقه، ساعت‌ها تلاش، جست‌وجو، انتظار، حرکت و گاهی حتی خطر وجود دارد.

تصویربردار خبر باید در لحظه تصمیم بگیرد که چه قابی ببندد، حرکت کند، با خبرنگار هماهنگ شود و مهم‌تر از همه، لحظه‌ای را ثبت کند که شاید فقط یک‌بار اتفاق بیفتد.

 

گاهی این لحظه، لبخند یک کودک است، گاهی بخشش یک پدر و گاهی طلوع آفتاب در کنار سیاه‌چادر یک زن عشایر.

 

به مناسبت هفته خبرنگار، این بار به سراغ یکی از روایتگران پشت دوربین رفته‌ایم؛ سپهر شعبانی‌راد، تصویربردار خبرگزاری صداوسیما، تا از دنیای آن‌سوی لنز بگوید، از قاب‌هایی که ثبت شدند، خطرهایی که پشت سر گذاشته شدند و تصاویری که هنوز در ذهنش زنده‌اند.

 

خودتان را برای مخاطبانی که شما را پشت دوربین می‌شناسند معرفی کنید.

 

بنام خدا، سپهر شعبانی‌راد هستم، تصویربردار خبرگزاری صداوسیما.

 

چه چیزی باعث شد تصویربرداری خبر را به عنوان شغل خود انتخاب کنید؟

از نوجوانی عکاسی و تصویربرداری برام کار جذابی بود و هست، ولی چیزی که تصویربرداری خبر رو متمایز می‌کنه اینه که همزمان با تصویربرداری، کارگردانی صحنه هم با خودت هست.

یک تصویربردار خبر باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟

به نظرم سرعت عمل و هماهنگی با خبرنگار.

 

سخت‌ترین مأموریتی که تاکنون برای پوشش خبری رفته‌اید چه بوده است؟

شاید بشه گفت گزارش کت زنی درختان بنه بود که به خاطر گرمای هوا و کمبود آب، زنبورها در حین تصویربرداری در جنگل‌های کوه‌های زاگرس به ما حمله کردن و حسابی از خجالت‌مون دراومدن!

ولی با همه سختی‌ها، به خاطر اهمیت موضوع گزارش، تا حدود یک هفته با همکارم در کوه‌های استان فارس تا کوه‌های استان کرمانشاه رو رفتیم.

آیا شده برای ثبت یک تصویر، خطر یا سختی خاصی را به جان بخرید؟

توی کار خبر خیلی جاها نیاز هست که خطر کنی.

گزارشی در مورد قصابی‌های متخلف کنار جاده بود که نیاز داشتیم به صورت مخفیانه تصویر بگیریم. در حین گرفتن تصویر بودم که ناگهان متوجه شدم یکی از قصاب‌ها خیلی عصبانی، با ساتور در چند قدمی من هست، ولی خوشبختانه به موقع دیدمش و تونستم از دستش فرار کنم.

به نظر شما یک تصویر خوب چقدر می‌تواند از هزاران کلمه تأثیرگذارتر باشد؟

صددرصد.

خیلی جاها هست که زبان تصویر به مراتب تأثیرگذارتر از کلمه میشه.

 

خاطره‌ای دارید که هنوز با دیدن آن تصاویر، احساس خاصی پیدا کنید؟

تصویر خوشحالی پسربچه‌ای که به خاطر مشکل استخوان لگن تا ۸ سالگی به سختی راه می‌رفت، ولی بعد از عمل جراحی توسط یکی از پزشکان خوب شیرازی، مشکل راه رفتنش کاملاً برطرف شده بود.

و هر زمان که چهره اون پسربچه رو یادم میاد، حس خیلی خوبی دارم.

 

در خبرهای فوری، مهم‌ترین دغدغه شما هنگام تصویربرداری چیست؟

در خبرهای فوری، همون‌طور که از اسمش مشخصه، ثبت تصویر تو اولویت هست؛ چون اتفاق تکرار نمیشه.

 

آیا تا به حال لحظه‌ای را ثبت کرده‌اید که هیچ‌وقت از خاطرتان پاک نشود؟بله

تصویر چهره پدری که قاتل پسرش رو قبل از اعدام بخشید.

 

خانواده‌تان با مأموریت‌های طولانی و ساعت‌های نامنظم کاری شما چگونه کنار آمده‌اند؟

خب قطعا برای خانواده سخت هست، ولی از اونجایی که با همسرم همکار هستیم، یه جورایی کنار اومدن با ساعت‌های نامنظم راحت‌تر شده.

اگر قرار باشد فقط یک قاب از تمام سال‌های فعالیتتان را انتخاب کنید، کدام تصویر را انتخاب می‌کنید و چرا؟

قابی که همیشه برای من جذاب هست، لحظه طلوع آفتاب در کنار سیاه‌چادر زن عشایری بود که نان تازه می‌پخت…

ساده، زیبا و پر از انرژی صبحگاهی.

از نگاه شما، مردم چه چیزی را درباره شغل

تصویربرداری خبر کمتر می‌دانند؟

به نظرم اکثراً گمان می‌کنند که کار راحتی هست اگر امروز یک دوربین در اختیار یک نوجوان علاقه‌مند به رسانه بدهید، مهم‌ترین توصیه‌تان به او چیست؟

مهم‌ترین توصیه این که از زوایای مختلف و متفاوت به سوژه پرداخته بشه.

و سؤال پایانی؛ اگر روزی دوربینتان فقط اجازه ثبت یک قاب از زندگی را داشته باشد، دوست دارید آن قاب چه تصویری باشد و چرا؟

تصویر دویدن هنگام طلوع آفتاب در کوچه‌باغات قصرالدشت شیراز؛ چون انرژی فوق‌العاده‌ای داره.

آن‌سوی لنز؛ جایی که تصویر، حرف می‌زند

برای تصویربردار خبر، هر مأموریت یک روایت تازه است؛ روایتی که شاید با چند دقیقه تصویر به خانه‌های مردم برسد، اما پشت آن، ساعت‌ها تلاش و گاهی لحظاتی پر از خطر و سختی پنهان است.

سپهر شعبانی‌راد از میان تمام قاب‌هایی که ثبت کرده، هم تصویر بخشش یک پدر را به یاد می‌آورد و هم طلوع آرام آفتاب کنار سیاه‌چادر یک زن عشایری را، دو قاب متفاوت از زندگی، اما هر دو سرشار از احساس.

شاید راز ماندگاری یک تصویربردار همین باشد؛ اینکه بتواند از میان هیاهوی خبر، قاب‌هایی را پیدا کند که مخاطب فقط آن‌ها را نبیند، بلکه احساسشان کند.

به مناسبت هفته خبرنگار، به تمام تصویربردارانی که پشت لنز می‌ایستند تا حقیقت را در یک قاب ماندگار کنند، خداقوت می‌گوییم.

چشم‌های همیشه بیدار خبر، روایتگران بی‌کلام حقیقت.